از فیلم هایی که میبینم: فکر میکنی من کی هستم(Who You Think I Am)
به کارگردانی سافی نبو - (2019)
"کلر" که ژولیت بینوش نقش او را بازی کرده شخصیت اصلی این فیلم است. او که چیز زیادی از شبکههای مجازی نمیداند اکانتی در فیسبوک برای خودش میسازد و داستانِ تازهای را شروع میکند. چراغهای سبزِ کوچکِ فیسبوک. چراغهای روشنِ رابطه. چراغهایی که نشان میدهد "او" هم مثل کلر آنلاین است. چراغِ سبزِ کوچکِ آرامش و خوشحالی. چراغِ سبزِ کوچکِ حرف زدن. کلمههایی که با دقت انتخاب میشوند. ارتباط، دوستی و عشقی که با جادوی کلمهها در فیسبوک شکل میگیرد.
به قولِ روباه در کتابِ شازده کوچولو:"اگر گذاشتی اهلیات کنند، بفهمی نفهمی خودت را به این خطر انداختهای که کارت به گریه کردن بکشد...". کلر با همین چراغهای سبزِ کوچک اهلی میشود و کارش به گریه کردن میکشد. او در ادامه به یک سوال مهم میرسد: وقتی یک نفر میمیرد برای صفحهاش در دنیای مجازی چه اتفاقی میافتد؟
کلر که معلم ادبیات است در ادامه داستانِ خودش را مینویسد و به دکتر روانشناس میدهد تا بخواند. دکتر بعد از خواندن داستان به کلر میگوید چرا پایانِ خوشی برای قصهاش پیدا نمیکند؟ او هم مثلِ من به پایان خوش باور ندارد. خوبیِ دنیای کلمهها و فیلمها همین است که میتوانی لااقل در آنها پایانِ دیگری بسازی.
ما را در سایت از ماجراهای اداره دنبال میکنید
برچسب: نویسنده: بازدید: 113