از ماجراهای اداره

هنرمند نشان میدهد، عرضه میکند، نه قضاوت. در جامعه ما، نصیحت و پند و اندرز و باید و نباید بیماری همهگیر است به خصوص این کلمه «باید» که شبانهروز، از در و دیوار می بارد. گفتید آرزو! آرزو میکنم هنرمندان جوان ما، بخصوص نمایشنامهنویسان ما به این فضیلت برسند که تئاتر را با سکوی وعظ و خطابه اشتباه نگیرند. فروتنی بیاموزند. سادگی بیاموزند. قدر این زمانه را بدانند. زمانهای که سرشار است از خمیرمایه آماده برای خلق هنر زنده و ماندگار. زمانه تجربههای بیبدیل. اینجا سوئد نیست. نروژ نیست. تمام آنات و لحظات زندگی ...