از ماجراهای اداره

.سطرهایی از کتابِ #رها_و_ناهشیار_می_نویسم نویسنده بودن در شبها و روزهای زیادی کمکم میکند. تازه، خیلی خیلی ارزانتر از روانکاوی تمام میشود.به محض اینکه رخدادی را مینویسید، کمکم از آن فاصله میگیرید. از جایی به بعد، حتی درونیترین و دهشتناکترین جزئیات زندگیتان هم به مادهی خام نوشتن تبدیل میشوند. وقتی فلاکتتان را روی کاغذ میآورید، بیقدرتش میکنید. از ایزابل آلنده که کتاب پائولا: یک خاطرهپردازی را دربارهی مرگ دخترش نوشته، شنیدم که «نوشتن همیشه فرآیندی شعفآمیز است. به جایی آرام درون خودت میروی و چیز...