صیدِ ماهی بزرگ

دیوید لینچ در کتاب "صیدِ ماهی بزرگ" از مراقبه، هشیاری و خلاقیت نوشته است. "خود را بشناس. اما چگونه؟ نمیتوانی با نگریستن به آینه خودت را بشناسی. نمیتوانی با نشستن و با خود حرف زدن خودت را بشناسی. خود آنجاست، درون، درونِ درون."(صفحه56) کتاب درباره صیدِ ایدهها، هشیاری درونی و روشنضمیری است. "وقتی به درون شیرجه میزنی، "خود" و شادی حقیقی به مانند اقیانوسی ناب، عظیم و بیکران آنجاست. این عین سعادت است-شادی جسمی، عاطفی، ذهنی و معنوی است که از درون میجوشد. هر آنچه پیش از این تو را از پا میانداخت، محو میشود. در کار فیلمسازی بسیار تحت فشاری؛ احتمال ترس و دلهره زیاد است؛ اما تعالییافتن زندگی را بیشتر به یک بازی- یک بازی شگرف- شبیه میکند و خلاقیت واقعا به جریان میافتد. اقیانوسی از خلاقیت است. همان خلاقیتی است که هر چیزی را که چیزی به حساب آید خلق میکند. خودِ ماست. اما این چرا اینقدر ساده است؟ زیرا ماهیت ذهن همین است. ذهن خواهان ورود به قلمرو گستردهتری از شادی است و این خواستی طبیعی است. هر چه بیشتر به عمق بروی، بیشتربه آن میرسی تا جایی که به سعادت کاملا ناب دست مییابی."(صفحه60) لینچ در این کتاب از تجربههای خودش در رسیدن به ایدهها و فیلمها نوشته:" منطق رویا را دوست دارم؛ روند رویاها برایم جذاب است، ولی بسیار به ندرت از آنها ایده گرفتهام. بیشتر از موسیقی یا حتی از پیادهروی ایده میگیرم."(صفحه71) لینچ مراقبه را راهی برای شفقت و صلح در جهان میداند:"مراقبه میانهای با خودخواهی ندارد. گرچه به درون شیرجه میزنی و "خود" را تجربه میکنی، ولی درهای ارتباطت را به روی دنیا نمیبندی. خود را قوی میکنی تا در بازگشت به دنیا موثرترباشی."(صفحه173) او در پایانِ کتاب برای این جهانِ پر از خشونت آرزوی صلح میکند:" باشد که همه شاد باشند. باشد که همه رها از بیماری باشند. باشد که سعادت همهجا را فراگیرد. باشد که درد و رنج نصیب هیچکس نشود."(صفحه181)

صیدِ ماهی بزرگ. دیوید لینچ. علیظفر قهرمانینژاد. نشر بیدگل(1396)

از ماجراهای اداره...