سهیلا شماره هفده

"سهیلا شماره هفده" فیلم خوبی است. یکی از خطوط روایت فیلم توسط افرادی که در موسسه همسریابی روی صندلی سفید نشستهاند پیش میرود. خانمها و آقایانی که هر کدام یک شماره دارند روی صندلی مینشینند و از خودشان، تنهایی و شرایط همسری که دنبالش هستند میگویند. فروزانِ 49 ساله میگوید: من دوست دارم همسر آیندهم جنتلمن باشه، صادق باشه، پاک باشه، سنش 42- 43 باشه." سهیلا هم تنهاست دوستش که به او مشورت میدهد در یکی از همین تماسها به او میگوید در دنیای امروز پیدا کردن آدمها راحت شده و میتوان در اینستاگرام و فیسبوک آدمها را پیدا کرد و از تنهایی درآمد. سهیلای چهلساله دلش ثبات و زندگی جدید میخواهد" از دوازده سالگی میخواستند منو شوهر بدند خواستگارای پولدار، فلان... بعد منم به هرحال یه جذابیتهایی داشتم دیگه... خلاصه منم هی مقاومت میکردم دوست داشتم بگم نه دیگه اصلن من میخوام دکتر بشم، میخوام پرستار بشم، معلم بشم، میخوام این شم... بعد فهمیدم هرکاری میکنم نمیشه و در نهایت مثل اینکه من باید همسر شم، من باید مادر شم. شروع کردم تِرای کردن که حالا کی چی کو؟" نازیلا سی و یک ساله در موسسه همسریابی روی صندلی سفید از آمار افراد مجرد در کشور میگوید: " پنج میلیون پسر مجرد و چهار میلیون دختر مجرد داریم." سهیلا شماره هفده هم از خودش میگوید:"30سالمه. 38 سالمه. ببخشید من منصرف شدم." سهیلا و آقایان و خانمهای تنهای دیگر دنبال کسی برای ازدواج میگردند. ازدواج که ابعاد عاطفی، روانی، مالی، اجتماعی و خانوادگیِ مختلفی دارد. خانم زهرا داوودنژاد در این فیلم بازیگری بسیار عزیز است.

سهیلا شماره هفده فیلمی از محمود غفاری

از ماجراهای اداره...