آخرین مطالب
امکانات وب
از آیساک باشویس سینگر پیش از این مجموعهداستانِ بسیار عزیزِ «یک مهمانی یک رقص» را با ترجمهی مژده دقیقی خواندم. «دشمنان»(داستانی درباره عشق) دومین کتابی است که از او میخوانم. کتاب با ترجمهی شیرین و خواندنی ِ احمد پوری در نیماژ منتشر شده است. داستانِ پرکششی از زندگیِ شخصیتهایی از جنگ گذشته و پناهندگانی آواره در نیویورک.
هرمان برودر و سه زن: یادویگا(زنی که وقتِ حملهی نازیها نجاتش داده)، ماشا(معشوقهاش) و تامارا(همسر اولش- زنی که هرمان فکر میکرد کشته شده). هرمان «آدمی بدون اعتقاد به خودش، یک تقدیرگرای خوشباش که در اندوه فردی در آستانهی خودکشی بهسر میبرد. مذاهب دروغ گفتهاند، فلسفه از همان اول ورشکسته بود. وعده و نوید پیشرفت چیزی نیست جز تفی بر صورت شهیدان همهی نسلها. اگر زمان نوعی درک است و یا ردهای از خرد، گذشته به همان اکنونی زمان حال است. هابیل همچنان به کشتن قابیل برخاسته، بختالنصر همچنان چشمان زدکیا را از حدقه بیرون میآورد و پسرانش را به قتل میرساند.» شبکهای پیچیده از روابط بین او و این سه زن در رمان جریان دارد. برای هیچکدام از این چهار نفر آرامشی وجود ندارد. جنگ در فکرِ آنها ادامه دارد. در خواب و بیداریِ آنها. گذشته حضور پر قدرتی در ذهن شخصیتها دارد. تجربهی زندهی جنگ و اردوگاه ِکار اجباری به آنها امکان نفس کشیدن در زمان حال و فضای نیویورک را نمیدهد. هرمان برای ادامهی رابطه با زنها دروغ میگوید. دروغهایی که هربار برای لحظههایی میتواند یکی از زنها را از اردوگاه بیرون بکشد و برساند به کافه یا خانهای در نیورک برای معاشرت،دوست داشتن و ادامه دادن. آدمهای این داستان قربانیِ جنگ هستند و نه فقط جنگ که شاید شخصیت خودشان. شخصیتها بین گذشته و حال در حرکتاند. حضورِ جنگ در سراسرِ زندگیِ این چند نفر: در گذشته، حال و حتی آینده- البته اگر در کار باشد. صدای هرمان وقتی میگوید:«تامارا این گناه ما نیست که دنیا تکهپاره شده.»
سطرهای کتاب به ترتیب استفاده در متن از صفحههای 40- 118
از ماجراهای اداره...ما را در سایت از ماجراهای اداره دنبال میکنید
برچسب: نویسنده: بازدید: 47