شادیِِ کوچکِِ من

کلاسمان که تمام شد کتابی از قفسهی کتابها برداشتم. چون علوم تربیتی خواندم و در دانشگاه تا حدودی علاوه بر نظریههای یادگیری، روانشناسی شخصیت، اجتماعی و رشد خواندیم هیچ علاقهای به روانشناسی بازاری و به اصطلاح زرد ندارم. روانشناسی برایم علمِ جذاب و هیجانانگیزی است که در کتابهای "چگونه ثروتمند و خوشحال باشیم" جایی ندارد. وقتی از کلاس یوگا بیرون آمدم کتابی را که نامش"چگونه شادتر زندگی کنیم؟" بود ورق زدم. کتاب را نشر فراروان منتشر کرده بود. "فراروان" انتشارات خوبی است و کتابهای کاربردیِ مختلفی از آن دیدهام. کتاب را خریدم. در مترو شروع به خواندن کردم. یادآوری همهی آن چیزهایی که میدانیم. "شادی" یک انتخاب است. برای شاد بودن باید تلاش کنیم. کمی عقبتر ایستادم و به خودم نگاه کردم. ناراحتیِ چسبندهی سمجی در چند ماه گذشته همراه من بود. کتاب جرقهای شد برای بررسی افکار و انتخابهای خودم. باید شادتر باشم و برای شادی تلاش کنم.
پیشتر هم نوشتم که یکی از عزیزترین کتابهای روانشناسی "شادمانی درونی" مارتین سلیگمن است. "سلیگمن " در کتاب "خوشبینی آموخته شده" پیشنهاد کرده بود شبها تمرین قدرشناسی و قدردانی انجام بدهیم. من کانالی در تلگرام دارم و هر روز در آن به چیزهای خوب زندگی اشارهای میکنم. زندگی چیزهای غمانگیز و ناراحتکنندهی بسیار زیادی دارد و ما چارهای نداریم جز پناه بردن به همین شادیهای سادهی کوچک.
شادیِ دیشبِ من حرف زدن و خندیدن با تو بود. تو که از میانِ کلمهها و کتابها پیدایت کردم. شادیِ کوچک من شروع پروژه سخت و وقتگیر و البته جذابِ خانهتکانی است در آستانهی اسفندی که عاشقش هستم. شادیِ کوچکِ من شنیدن موسیقی است و لحظههای خوبی که صدای هایده، ایرج بسطامی، دلکش و مرضیه در خانه میپیچد. شادی ِ کوچکِ من شنیدن صدای خانم حمیراست وقتی که میخواند: " به دنیای ستمگر هنوزم میشه خندید" شادی کوچکِ من کلاس یوگاست و لمسِ لحظههای واقعی زندگی در سپیدی و سکوت با معلمی که قشنگ و دوستداشتنی است. شادیِ کوچکِ من راه رفتن در کنار درختانِ شهرک اکباتان. شادیِ کوچکِ من شنیدن صدای مامان وقتی که هیچ غمی ندارد. شادی ِ کوچکِ من سفرِ اصفهان و نشستن زیر سقفِ مسجد شیخلطفالله. شادیِ کوچکِ من آمدن تو و رسیدن به سطرها و کلماتِ کتابی که برایم میآوری.

از ماجراهای اداره...